Hamlet van Thomas Live in HD

Opera naar het welbekende stuk van Shakespeare, waarin Simon Keenlyside en Natalie Dessay het vertalen naar een vernieuwd spektakel op de houten plank


Pathe blurbt weer: "De werken van Shakespeare zijn, meer dan de werken van enig ander schrijver, een inspiratiebron geweest voor opera’s. Simon Keenlyside en Natalie Dessay zetten met hun buitengewone acteerwerk en zang twee van de meest onvergetelijke karakters van de schrijver neer in deze nieuwe productie van Hamlet van Ambroise Thomas. Deze Franse componist schreef een extra lange scène voor de tot waanzin gedreven Ophelia, die als een van de beste scènes uit de operawereld gezien wordt."
Voor een goede review van het stuk zie Unamplified Voice blog




Hamlet bij de Met: sterke cast, matige opera

Steven Chung (Place de l'Opera)

Vorige week voerde de Metropolitan Opera in New York voor het eerst in meer dan een eeuw Ambroise Thomas’ Hamlet weer uit. Die lange afwezigheid verbaast me niet. De opera kon maar matig interesseren. De rollen waren echter sterk gecast, tot aan de kleinste toe.

Zaterdag 27 maart kan de hele wereld deze Hamlet aanschouwen.

Dat de voorstelling tegenviel, had niets met de zangers te maken. Die waren ondanks de afwezigheid van stersopraan Natalie Dessay uitstekend, van groot tot klein. Het probleem was echter Shakespeare: te veel mensen kennen het toneelstuk om het romantische entertainment dat Thomas er losjes op gebaseerd heeft succesvol te verkopen.

Bariton Simon Keenlyside deed zeker zijn best om Hamlet tot leven te wekken. Hij zong niet alleen goed, maar acteerde ook overtuigend, met een nerveuze, sterk fysieke uitstraling. Een bewonderenswaardige poging om zijn karakter dat mee te geven wat in de vlakke partituur van Thomas juist ontbreekt.

Keenlysides gebruikelijke partner in deze productie, Dessay, was ziek. De sopraan heeft zelfs (enigszins verontrustend) een paar maanden aan voorstellingen afgezegd.

Het gevolg was dat Marlis Petersen een paar maanden eerder haar Met-debuut mocht maken – zonder generale repetitie te hebben gedaan. Dat debuut zou ze eigenlijk in mei maken als Lulu. Ze heeft precies die heldere, solide en toch aantrekkelijke klank voor iemand die Alban Bergs ‘hoge-sopranen-marteling’ kan doorstaan.

Als Ophélie kreeg ze de beste muziek uit Hamlet toebedeeld, inclusief het bekendste fragment, de waanzinscène in de vierde akte. Ondanks een dubieuze slotnoot deed ze de muziek recht. Ze leek een beetje weifelend in het begin (zelfs zonder de dvd te hebben gezien, kan men zich voorstellen hoe Dessay daar met haar woeste, intense stijl de touwtjes in handen zou hebben genomen) maar met wat meer voorbereiding zal dat nog wel verbeteren. En Petersens kwetsbaarheid maakte knap medelijden, zelfs bewondering los.

De Met zorgde wederom voor een indrukwekkende ondersteunende cast. Bas-bariton James Morris was een verouderde, maar autoritaire Claudius, terwijl mezzosopraan Jennifer Larmore – niet zo lang geleden een ster hier – nog steeds indruk maakte als Hamlets moeder Gertrude, ondanks haar werkelijk weerzinwekkende kostuum.

De zangers in de nog kleinere rollen presteerden allemaal goed, maar niemand zo goed als Richard Bernstein en Mark Schowalter als de twee doodgravers die Hamlet ontmoet in de laatste akte.

De enscenering van Patrice Caurier en Moshe Leiser deed weinig kwaad, maar oogde vergeleken met de standaard van de Met goedkoop en niet bepaald doordacht of beeldrijk. Dit bezorgde hen wat boe’s. Of waren de boe’s bestemd voor de afwezige componist en librettist voor hun zwakke opera?

Hoe dan ook: de uitvoerders ontliepen grotendeels de ‘toorn’ van het publiek. Alleen dirigent Louis Langree kreeg wat boe’s te midden van het vele gejuich.

Helaas, zonder Nathalie Dessay, die zich wederom voor een aantal voorstellingen ziek heeft moeten melden. Pathe, is zich zoals altijd, van geen kwaad bewust !?!
We gaan het wel zien...., volgens de tamtam is Marlis Peterson een goede vervanger.