Pasen in Berlijn: Alagna, Garanca

"De Deutsche Oper heeft de laatste tijd veel te maken met afzeggingen. Zelfs het ‘Singer Fest’ rond Pasen leek verpest te worden doordat Vesselina Kasarova vanwege ziekte drie voorstellingen van Carmen met Roberto Alagna af moest zeggen. Maar Pasen is geen Pasen zonder grote verrassing: Elina Garanca viel voor Kasarova in.

We kregen in Berlijn dus de kans om dit koppel van blonde protagonisten te horen, die samen zoveel succes hadden in de Carmen van de Metropolitan Opera in december 2009.

Roberto Alagna was in uitstekende vocale en fysieke vorm en gaf simpelweg een sensationele vertolking van zijn rol van Don José. Het was grappig om te zien hoe deze Franse opera in Spaanse setting de perfecte gelegenheid voor Alagna schiep om het Siciliaanse, warme bloed dat door zijn aderen stroomt uiting te geven.

Zijn Don José is een jaloerse, vurige geliefde, een bewuste exhibitionist van zijn eigen sex appeal, klein van figuur, misschien lijdend onder een Napoleon-complex, en zeker bereid te moorden voordat hij zijn geliefde vrijlaat.

Voor niet-Italianen klinkt dit misschien als het cliché van de Latino-macho, maar laat me je verzekeren dat dit de manier is waarop Sicilianen liefde zien in het echte leven. Hierdoor was de slotscène dan ook zo realistisch en overtuigend als maar zijn kan! Dit is wat je zou kunnen noemen ‘to burn the stage’.

Elina Garanca, de blonde Carmen, liet eveneens zien haar rol vocaal uitmuntend te beheersen. Niettemin vond ik haar controle van de muzikale lijnen en de ondoorbroken schoonheid van haar stem van laag tot hoog niet gunstig voor een echt sensuele, gevaarlijke ‘femme fatale’ met boheems bloed.

Naar verluidt zong Maria Callas nooit Carmen op het toneel omdat ze de vereiste tijd niet had om Spaanse dansen te leren. Een noodzakelijkheid die Garanca waarschijnlijk niet voelt. Ze schudde en zwaaide met haar rok van links naar rechts en dat was de volledige choreografie.

Maar de kwaliteit van de voorstelling werd niet belemmerd door zulke details. Toegegeven, de directie van Yves Abel was niet echt een openbaring, maar eerder wat we in het Duits ‘solide Routine’ zouden noemen. Maar er was zoveel dat dat compenseerde! Bijvoorbeeld het grappige en goed voorbereide kinderkoor of het hemelse, engelachtige optreden van Micaela Kaune als Micaëla. Zij zong met een schoonheid, elegantie en tederheid die geprezen moet worden."
Van: Alessandro Anghinoni,correspondent van Place de l’Opera
Helaas is de Deutsche Oper gestopt met de online kaartverkoop voor deze voorstelling, anders zou ik dit weekend zeker naar Berlijn vertrekken.