maandag 11 januari 2010

Carmen at The Met live in HD

Na der Rosenkavalier afgelopen zaterdag, nu komende zaterdag The Met's nieuwe productie van Bizet's Carmen in Pathe Live in HD. Met Elina Garanca en Roberto Alagna.







Mijn allereerste Garanca Carmen zag ik in Riga (2007), het was haar roldebuut.
Hier een opname van de repetitie.

Daarna zong ze veel arias tijdens haar concerten, zoals tijdens de kerstmatinee in het Concertgebouw (2008).

Haar tweede Carmen was deze zomer in Caracalla, Rome.

Haar volgende Carmen zong ze voor het eerst in een groot operahuis, Covent Garden in Londen. Ook met Roberto Alagna.


Tja en nu deze Carmen in The Met (4000 plaatsen), en "Live in HD" in meer dan 40 landen. Waar zou jij voor kiezen? Carmen in een nieuwe productie in The Met of je laatste Cenerentola in Parijs. (Ik moet alleen nog van de kaartjes zien af te komen!)

1 recenssie van het blog van Il Grand'Inquisitor:
"Carmen in Kinepolis

Na Tosca, is Carmen de tweede Zeffirelli-productie dit seizoen die in de Met vervangen wordt door een nieuwe. De theaterregisseur Richard Eyre verplaatste de handeling naar 1936 in het Spanje van Franco... alhoewel dat op visueel vlak niet zo heel veel verschil maakt.

Het pseudo-eenheidsdecor bestaat uit een set cirkelvormige bakstenen muren op een draaiplatform, die zowel het plein en de gevangenis in Sevilla, de herberg van Lilas Pastia als de arena kunnen voorstellen. Tijdens de ouverture en het intermezzo blijft het doek gesloten... op een driehoekige scheur na, waarin we twee dansers - de verpersoonlijkingen van Carmen en Don José - zien. Verder zijn er geen grote verrassingen. Eyre zorgt voor een degelijke personenregie die vooral Carmen en Don José centraal plaatst.



Deze productie was oorspronkelijk opgezet voor Angela Gheorghiu en Roberto Alagna. Maar aangezien het koppel al een tijd in een echtscheiding verwikkeld is, die ook gedeeltelijk via de pers uitgevochten wordt, leek het opportuun om niet samen op te treden. Vooral de laatste scène zou misschien wat té realistisch kunnen worden. Gheorghiu stapte bijgevolg uit de productie... wat zelfs zonder die liefdesperikelen volgens mij een goede zaak was, aangezien ik geen Carmen in haar zie of hoor.

Ze werd vervangen door Elina Garanca. Na haar eerste Carmen in Riga twee jaar geleden, gevolgd door die in London, veroverde ze nu ook New York als Carmen. Ik heb haar nog maar één keer eerder live gehoord, toevallig ook in de Met, als Rosina en ze maakte toen een verpletterende indruk... die ze als Carmen volledig bevestigt. Ze heeft een unieke en herkenbare mezzostem vol romigheid en sensualiteit. Haar "Seguidilla" bijvoorbeeld was gewoon perfect op het vlak van timing, frasering en tekstvertolking.

Daarenboven beschikt ze over een ongelooflijke uitstraling. Ze heeft datgene wat alleen echt grote zangers hebben: de mogelijkheid om zonder iets speciaals te doen toch de aandacht naar zich te trekken. Het meest opvallend was de scène met Escamillo. Garanca zat ergens aan de zijkant, maar toch kon ik mijn ogen niet van haar afhouden, ondanks het feit dat daar een bariton stond te blinken terwijl hij een van de meest bekende aria's uit het operarepertoire zong.

Naast Garanca komen alle andere zangers wat bleek over... zelfs Roberto Alagna, die toch een stevige reputatie heeft als Don José en het ook nu helemaal niet slecht doet. Hij verbrodt wel het einde van de Bloemenaria. Hij leek plots schrik te hebben van die hoge sibemol en schakelde over op een soort flauwe kopstem om het slot toch piano te kunnen zingen. Als hij die registerverandering goed zou uitgevoerd hebben, had ik het nog kunnen aanvaarden, maar nu was het vis noch vlees.

Barbara Frittoli kon me niet echt overtuigen als Micaela. Haar expressie bleef overwegend monotoon en haar Frans sprankelde ook nauwelijks. Teddy Tahu Rhodes was op het laatste moment ingesprongen voor de zieke Mariusz Kwiecien en zong een beheerste Escamillo zonder grote flamboyante gestes.

Renée Fleming was weer de gastvrouw en verzorgde de interviews tussendoor en probeert iedereen te overtuigen hoe fantastisch de Met wel is. Ze gebruikte deze keer wel geen zichtbare spiekbriefjes meer waardoor ze iets spontaner overkwam."


De cijfers met dank aan Eugeneopera:

"NEW YORK (AP) — The Metropolitan Opera’s live high definition telecast of Bizet’s ”Carmen” to movie theaters has set a record with 240,000 viewers.

Saturday’s performance starring Elina Garanca and Roberto Alagna sold an estimated 140,000 tickets for 700 screens in North America and a 100,000 more for 300 screens in 37 countries in Europe and Latin America, the company said Sunday. The total topped the Met’s previous mark of 197,000 last March 7 for Puccini’s ”Madama Butterfly.”

The Met estimates that the total audience for ”Carmen” including delayed showings will be 320,000, bettering the 285,000 for ”Butterfly.” The company’s HD series is in its fourth season.
Ook Jordi Kooiman heeft weer een interessant stukje op Place de l'Opera over het fenomeen: opera in de bios

Geen opmerkingen: