
Ze scharrelde wat rond, deed zich tegoed aan de slakken en het water in de drinkbakken, maar ze stond helaas niet al te sterk op haar poten.

De website van de egelopvang noemde het "schommelen" een teken dat de egel hulp nodig heeft en inderdaad...vrijdag aan het eind van die warme middag lag ze op de stoep in de zon te bakken, terwijl egels eigenlijk pas in de avondschemer tevoorschijn horen te komen.

Na wat drinken en eten leek ze bij te komen, maar na een nachtje rusten was ze ook zaterdagmiddag al weer wakker. Het moment was gekomen om haar over te dragen een de professionals. De Egelantier was bereid haar op te vangen. Het bleek dat "zij" een erg mager en klein, eenjarig mannetje was. Hij kreeg een bad tegen de vlooien en de teken werden verwijderd. Ze gaven hem alle zorg die nodig was en het leek erop alsof hij dinsdag alweer teruggeplaatst kon worden.

Helaas heeft hij het niet gehaald, maar het egelhuis is alweer gekraakt door een andere egel. De Egelantier vroeg bovendien of ze een andere egel die aan de beterende hand is bij ons mogen plaatsen. Misschien moet ik nog maar een egelhuis aanschaffen.

2 opmerkingen:
Wat is er met het egelhuis Karin. Ben je de tekst vergeten?
Oh, wat zielig. Je hebt hem in ieder geval mooi vereeuwigd!
Een reactie posten